تور آنتالیا

دانستنیهای گوا

گوا نام شهری بندری و ایالتی در حاشیه جنوب غربی هندوستان است. گوا شامل بندر گوا و شهر گوای کهنه یا شهر قدیمی گوا در فاصله حدودا ۴۰ کیلومتری آن می باشد. طبیعت گوا با تپه های به شدت سبز در کنار رودهای فراخ با کشتزارهای برنج ، نخل‌های فراوان و سایر درختان گرمسیری جلوه بسیار زیبایی دارد. وسیع ترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی هند در گوا قرار دارد و این شهر سالانه از صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی پذیرایی می کند. سواحل گوا، بی پایان بوده و آفتابی درخشان و فوق العاده زیبا دارند. ۴۵۱ سال حکومت پرتغال بر این منطقه، باعث شده که تمام شهرها و حتی روستاهای گوا فرهنگی خاص داشته باشند. نام گوا احتمالا تلفظ پرتغالی یک واژه سانسکریت است که در حماسه ماهابهاراتا هم آمده است. گوپاراشترا یا گوواراشترا به معنی مردم گاوبان است.

دانستنیهای گوا|جاذبه گردشگری گوا|اطلاعات سفر گوا|درباره گوا

اطلاعات سفر به گوا :

گوا هرچند کوچکترین ایالت هندوستان است اما درآمد سرانه مردمان آن از سایر ایلات ها بیشتر است. توریسم ، ماهیگیری و معادن آهن اساس اقتصاد گوا را تشکیل می دهند. جمعیت گوا یک و نیم ملیون نفر (کمتر از دو دهم درصد کل جمعیت هندوستان) است و اکثر مردمش به زبان انگلیسی آشنایی دارند.

قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت و از آن پس تحت حکومت‌های محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت. در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز ۲۵ نوامبر ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالی‌ها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالی ها به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند. هرچند پرتغالی ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود. سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم ، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالی ها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.

فروشگاهها و مراكز خريد گوا عبارت است از : فروشگاه بيگ جي (Big G) در این مجموعه تمام چیزهایی که به آن نیاز دارید را می توانید پیدا کنید. در این مجموعه در طبقات مختلف می توانید اجناس مختلفی مثل لوزام آرایش ، پوشاک مردانه ، زنانه و حتی بچه گانه را خریداری کنید. این مجموعه که مملو از مغازه های مختلف است حتی چند رستوران مخصوص گیاه خواران را نیز در خود جا داده است. از دیگر امکانات آن محدوده ی بازی برای بچه هاست. این فروشگاه یکی از معروف ترین فروشگاه های گوا است و به نوعی محبوب ترین فروشگاه این شهر هم حساب می شود. از جمله کسانی که همیشه به این فروشگاه سر می زنند جولیا رابرترز ستاره معروف هالیوودی است. فروشگاه آكرون آركيد(Acron Arcade) در این فروشگاه می توانید بهترین برند ها را با مناسب ترین قیمت ها خریداری کنید. بازدیدکنندگان اين فروشگاه معمولا کسانی هستند که به کیفیت اجناس اهمیت می دهند. در این فروشگاه اجناسی پیدا می کنید که شاید در هیچ جای دیگر گوا نتوانید پیدا کنید. بر خلاف بعضی از فروشگاه های هندوستان تمامی اجناسی که در این فروشگاه به فروش می رسند دارای قیمت ثابتی برای مردم محلی و گردشگران هستند.

ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است. گوا با مساحت ۳،۷۰۲ کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با ۱،۴۰۰،۰۰۰ نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست. مرکز ایالت گوا شهر پانجی یا پانجیم است که از زمان پرتغالی‌ها به جا مانده و هنوز ساختمان‌ها و کلیساهای بزرگی از آن زمان در این شهر به چشم می‌خورند.

بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع ، زیبا ، آرام و لذت بخشی دارد. طبیعت به شدت سبز، نخل های زیبا ، سواحلي آرام و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است. افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با مومیایی زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژه ای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۵۹۴ میلادی آغاز شده ودر سال ۱۶۰۵ به پایان رسیده است. کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است. پیکر مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی شیشه ای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشم های بسته از فاصله نچندان دور قابل تشخیص است. بیش از ۴۵۵ سال است که پیکر این مبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و به‌طور طبیعی همین طور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون می‌آورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاویر مقدس ، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال ۱۵۴۲ وارد گوا شد و ۱۰ سال در اینجا ماند و طی این ۱۰ سال به ژاپن، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر ۱۵۵۲ در یک جزیره درگذشت. او آن زمان ۴۶ سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته می شود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزه آسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است. افزون بر آن تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار می روند. در پانجیم مكاني است كه اکثر مسافرین فقط از پانجیم رد می شوند و این اشتباه بزرگی است. پانجیم با خیابان های باریک سنگفرش شده، کلیساها و خانه های رنگی، سقف های شیروانی و در کل معماری پرتقالی اش یکی از دلچسب ترین شهرهای هندوستان به شمار می رود. گوای قدیمی كه این منطقه در نه کیلومتری شرق پانجیم ، پایتخت سابق پرتقالی ها قرار دارد که به عنوان گوای قدیمی شناخته می شود. گوای قدیمی به همراه تاج محل ، میدان ویکتوریای بمبئی ، غارفیل و معبدهای کاماسوترا یکی از نه منطقه ای در هند است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. در گوای قدیمی کلیساهای جامع بزرگی وجود دارد که در زمره بزرگترین کلیسها در آسیا هستند و گفته می شود این شهر زمانی در شکوه و عظمت با لیسبون پایتخت پرتقال رقابت می کرد. به جز کلیساهای پا برجا بازدید از بقایای کلیسای سنت آگوستین نیز بسیار جالب است. برای بازدید از کل کلیساها ، موزه ها و صومعه های گوای قدیمی به یک روز کامل وقت احتیاج هست. در ایستگاه اتوبوس پانجیم مرتبا اتوبوس هایی به سمت گوای قدیمی حرکت می کنند که کرایه آن ها نسبتا ناچيز است و طی مسیر حداکثر نیم ساعت طول می کشد. مسیر جاده از پانجیم به گوای قدیمی صاف است و می تواند مسیر بسیار راحتی برای دوچرخه سواری به حساب آید. همچنین می توانید در گوای قدیمی سوار قایق بشوید و به جزیره دیوا (Diva Island) بروید. واگاتور كه در بلندی های سنگی ای که واگاتور را از چاپورا جدا می کند بقایا یک قلعه پرتقالی از قرن هفدهم میلادی قرار دارد که گرچه شاید دیدن خودش به بالا رفتن نیرزد ولی منظره بسیار خوبی از ساحل و دریا را پیش چشمانتان قرار می دهد.

در اکثر شهرک های بزرگ می شود دوچرخه کرایه کرد ، هر چند این دوچرخه ها معمولا دنده ندارند و تنها به درد چرخیدن در همان شهرک می خورند. اگر به فکر رفتن از شهرکی به شهرک دیگر با دوچرخه هستید در کالانگوت می شود دوچرخه های دنده دار کوهستان با کیفیت بهتر هم پیدا کرد. ون تاکسی که گنجایش چهار نفر با بار را دارد در کنار اکثر سواحل به راحتی یافت می شود. هزینه مقصدهای مشخص معمولا ثابت است ولی حتمان قبل از وار شدن هزینه را با راننده طی کنید . استفاده از تاکسی متر هم در اين شهر رايج نيست و قيمتها توافقي است. گوا یکی از معدود نقاط هند است که کرایه موتورسیکلت یا اسکوتر راحت و ارزان است. اکثر توریست ها برای طی مسافت های کوتاه از موتور استفاده می کنند. قیمت کرایه موتور بسته به شهرک و فصل فرق دارد ولی برای اسکوتر نسبتا ارزان است. اکثر بقالی ها بنزین را به قیمتی اندکی بالاتر از پمپ بنزین ها در بطری های یک لیتری آب می فروشند. به همین دلیل نگران بنزین و پمپ بنزین نباشید. برای حرکت بین شهرک های گوای شمالی لزومی به استفاده از کلاه ایمنی نیست ولی اگر می خواهید به ماپسا یا پانجیم بروید حتما هر دو سرنشین موتور باید کلاه ایمنی و گواهی نامه بین المللی موتور داشته باشند.

گوا نام شهری بندری و ایالتی در حاشیه جنوب غربی هندوستان است. گوا شامل بندر گوا و شهر گوای کهنه یا شهر قدیمی گوا در فاصله حدودا ۴۰ کیلومتری آن می ‌باشد.

Goa - گوا

طبیعت گوا با تپه‌های به شدت سبز در کنار رودهای فراخ با کشتزارهای برنج، نخل‌های فراوان و سایر درختان گرمسیری جلوه بسیار زیبایی دارد. وسیع‌ ترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی هند در گوا قرار دارد و این شهر سالانه از صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی پذیرایی می‌کند. سواحل گوا، بی ‌پایان بوده و آفتابی درخشان و فوق‌العاده زیبا دارند. ۴۵۱ سال حکومت پرتغال بر این منطقه، باعث شده که تمام شهرها و حتی روستاهای گوا فرهنگی خاص داشته باشند. نام گوا احتمالا تلفظ پرتغالی یک واژه سانسکریت است که در «حماسه ماهابهاراتا» هم آمده. «گوپاراشترا» یا «گوواراشترا» به‌ معنی مردم گاوبان.

تاریخ

قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می ‌دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت و از آن پس تحت حکومت ‌های محلی یا خاندان‌های مهم هند بود. در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت.

در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز ۲۵ نوامبر ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالی‌ها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالیان به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند. هرچند پرتغالی‌ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود. سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالی‌ها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.

جغرافیا :

ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است. گوا با مساحت ۳،۷۰۲ کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با ۱،۴۰۰،۰۰۰ نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست. مرکز ایالت گوا شهر پانجی یا پانجیم است که از زمان پرتغالی‌ها به جا مانده و هنوز ساختمان‌ها و کلیساهای بزرگی از آن زمان در این شهر به چشم می ‌خورند.

آب و هوا :

بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است. در ماه می گرمترین هوا را داراست که افزون بر ۳۵ درجه سانتی گراد می ‌شود. فصل باران های موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر می‌گیرد اما اوج بارندگی‌ها مربوط به جولای و آگوست می‌باشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد که در شب ها درجه حرارت حدود ۲۰ درجه سانتی گراد است.

جاذبه گردشگری گوا :

درباره گوا

بندر گوا منطقه اي زيبا با سواحل شني وسيع كه زيبايي و آرامش را براي مسافران خود به ارمغان مي آورد. طبيعتي سبز با نخل هاي زيبا در سواحل و مراكز تفريحي ساحلي و امكانات گردشگري با هزينه نسبتا" پايين، باعث محبوبيت اين منطقه در بين گردشگران شده است.

گوا در اغلب سال هواي گرم و شرجي دارد كه براي استفاده از دريا مناسب است. در ماه مي داراي گرمترين هوا كه به بيش از 35 درجه ميرسد و از اواسط دسامبر تا اواخر فوريه فصل سرد آن است كه در شبها هوا به حدود 20 درجه مي رسد. فصل بارانهاي موسمي معمولا" از ماه ژوئن تا سپتامبر مي باشد.

گردشگری :

بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد. طبیعت به شدت سبز، نخل‌های زیباترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است. در سال 2004 بیشتر از 2 میلیون گردشگر از این گوا دیدن کردند. این آمار تا کنون چند برابر شده است.

مومیایی زاویر مقدس :

افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با مومیایی زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژه‌ای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۵۹۴ میلادی آغاز شده ودر سال ۱۶۰۵ به پایان رسیده است. کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است. پیکر مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی شیشه‌ای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه‌ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشمهای بسته از فاصله نچندان دور قابل تشخیص است. بیش از ۴۵۵ سال است که پیکر این مُبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و به‌طور طبیعی همین‌طور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون می‌آورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاویر مقدس، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال ۱۵۴۲ وارد گوا شد و ۱۰ سال در اینجا ماند و طی این ۱۰ سال به ژاپن، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر ۱۵۵۲ در یک جزیره درگذشت. او آن زمان ۴۶ سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته می‌شود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزه‌آسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است.

افزون بر آن تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار می ‌روند.

پانجیم:

اکثر مسافرین فقط از پانجیم (پانجی) رد می شوند و این اشتباه بزرگی است. پانجیم که مرکز ایلت گواست با خیابان های باریک سنگفرش شده، کلیساها و خانه های رنگی، سقف های شیروانی و در کل معماری پرتقالی اش یکی از دلچسب ترین شهرهای هندوستان به شمار می رود. کلیسای اصلی شهر با عنوان Church of Our Lady of the Immaculate Conception در میدان مرکزی شهر با عنوان میدان کلیسا قرار دارد. کمی پایین تر از میدان کلیسا، مسجد جامع پانجیم واقع است. موزه ایالتی گوا Goa State Musuem در جنوب غربی ایستگاه اتوبوس کادامبا واقع است. این موزه از دوشنبه تا جمعه از ساعت نه و نیم صبح تا پنج و نیم بعد از ظهر از است و بازدید از آن رایگان و شامل آثار هنری مسیحی، هندو و نقاشی هایی از اقصا نقاط هندوستان است.

گوای قدیمی :

این منطقه در نه کیلومتری شرق پانجیم ، پایتخت سابق پرتقالی ها قرار دارد که به عنوان گوای قدیمی شناخته می شود. گوای قدیمی (به همراه تاج محل، میدان ویکتوریای بمبئی، غارفیل و معبدهای کاماسوترا) یکی از نه منطقه ای در هند است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. در گوای قدیمی کلیساهای جامع بزرگی وجود دارد که در زمره بزرگترین کلیسها در آسیا هستند و گفته می شود این شهر زمانی در شکوه و عظمت با لیسبون پایتخت پرتقال رقابت می کرد. به جز کلیساهای پا برجا بازدید از بقایای کلیسای سنت آگوستین نیز بسیار جالب است. برای بازدید از کل کلیساها، موزه ها و صومعه های گوای قدیمی به یک روز کامل وقت احتیاج هست. در ایستگاه اتوبوس پانجیم مرتباً اتوبوس هایی به سمت گوای قدیمی حرکت می کنند که کرایه آن ها حداکثر ده روپیه است و طی مسیر حداکثر نیم ساعت طول می کشد. مسیر جاده از پانجیم به گوای قدیمی صاف است و می تواند مسیر بسیار راحتی برای دوچرخه سواری به حساب آید. همچنین می توانید در گوای قدیمی سوار قایق بشوید و به جزیره دیوار (Diva Island) بروید.

معبد شانتادورگا :

شانتادورگا یک معبد بزرگ و زیباست که در 33 کیلومتری پانجیم واقع شده است. این معبد در سال 1564 میلادی توسط پرتغالی ها تخریب شد اما در سال 1738 دوباره ساخته شد و تا کنون چندین بار مورد بازسازی قرار گرفته است.

فرهنگ :

سلطه دیرپای پرتغال بر این سرزمین بی ‌اثر نبوده و همین حالا هم بیشتر سالمندان گوا زبان پرتغالی را بلدند. زبان محلی مردم گوا، موسوم به کونکنی هم سرشار از واژه‌های پرتغالی است. نسل جوان اما بیشتر به زبان انگلیسی رو آورده و کمتر پرتغالی بلدند. در صد افراد مسلط به زبان انگلیسی و پیروان مسیحیت به نحو مشهودی بیش از سایر مناطق هند است و از نگاه نخست می‌توان بی‌درنگ تشخیص داد که گوا با دیگر مناطق هند متفاوت است و بیش از سایر مناطق رنگ و بوی اروپایی دارد. نفوذ فرهنگ اروپایی در شبه قاره از این منطقه شروع شد و ساختمان‌ها و لباس مردم تشابه زیادی با شهر و روستاهای پرتغال دارد. غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی. اما به سبب حضور همیشگی گردشگران غذاهای متنوعی در همه جای شهر در دسترس است. گوا یکی از معدود مکان‌های هند است که اغلب رستوران‌های آن هم گوشت گاو و هم گوشت خوک را سرو می‌کنند .

ديدنيهاي گوا

علاوه بر محيط زيباي طبيعي، گوا داراي جاذبه هاي ديدني ديگري ازجمله كليساي بوم ژيزوس، تنديس گاندي ، كليساي جامع گوا، كليساي سنت فرانسيس، سنت آگوستين ، بازار مارگو، كليساي پتناجيم، بازار ماپوسا، بازار آنجونا ، كليساي مارگو و كليساي سنت آندرو و... مي باشد.

درباره پانجيم

پانجيم (پانجي) مركز ايالت گوا است، كه با خيابانهاي باريك و سنگفرش شده و كليسا ها و خانه هاي رنگي، سقف هاي شيرواني و با يك معماري پرتغالي يادگار حضور آنها در اين منطقه مي باشد.

درباره گواي قديم

در نه كيلومتري شرق پانجيم قرار گرفته است، اين شهر كه زماني رقيب ليسبون پايتخت پرتغال بوده است، امروزه به عنوان ميراث فرهنگي يونسكو به ثبت رسيده است. كليساي جامع اين منطقه در زمره بزرگترين كليساهاي آسيا قراردارد.

كليساي بوم ژيزوس

اين كليسا در منطقه گواي كهنه بين سالهاي 1594 تا 1605 با بودجه يك مرد پرتغالي ساخته شده است، پيكر موميايي يك مبلغ اسپانيايي (زاوير مقدس) در تابوتي شيشه اي بر روي طاق بلند اين بنا مشاهده مي شود.

نزديك به 455 سال است كه پيكر اين مبلغ مسيحيت كه بنا بر وصيت خودش پس از مرگ در گواي كهنه آرميده است. مردم اين منطقه معتقدند كه جسد او موميايي نيست و به طور طبيعي حفظ شده است.زيرا كه در مدت چهار ماهي كه قبل از انتقال جسدش از چين به گوا به خاك سپرده شده بود، پس از اينكه قبرش را باز كردند ، جسد هيچگونه آسيبي نديده بود.

هر ده سال يكبار جسد فرانسيس زاوير مقدس را از طاق بيرون مي آورند تا بازديد كنندگان جسد او را از نزديك ببينند.

معبد ماهالاسا (خداي مونث)

اين معبد به خاطر زنگ بسيار بزرگي كه دارد مشهور است. اين زنگ فقط در زمان شهادت شهود به صدا در مي آيد. روز يكشنبه روز مقدس معبد مي باشد و مراسم خاصي در اين روز انجام مي پذيرد.

اعتقاد بعضي بر اين است كه اين معبد در ابتدا در نپال بوده و در طول حمله مغولها به گوا انتقال يافته است.

كليساي مارگو (روح مقدس)

اين كليسا در سال 1564 در وسط ميدان قديمي ساخته شده است ولي در سال 1571 تخريب و در سال 1645 از نو بنا شد.

يك ارگ لوله اي قديمي و دكوراسيون زيباي داخلي شامل كريستال و گچبري از ويژگي هاي اين كليسا مي باشد.

قدمت گوآ

قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت و از آن پس تحت حکومت‌های محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت. در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز ۲۵ نوامبر ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالی‌ها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالی ها به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند. هرچند پرتغالی ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود. سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم ، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالی ها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.

تور مرتبط

,2495000تومان

تور هندوستان پرواز ماهان

اعتبار : 96/09/07 الی 1396/12/19

    • تور هندوستان پرواز ماهان

      ایرلاین :
      Mahan Air

      مدت اقامت :
      ,3 شب دهلی + 2 شب آگرا + 2 شب جیپور

مقاله و هتل

دانستنیهای هندوستان

دانستنیهای هندوستان

هند یا هندوستان با نام رسمی جمهوری هندوستان (هندی: भारत गणराज्य؛ تلفظ: بْهَارَتْ گَنَرَاجْیَه) کشوری در جنوب آسیا است که پایتخت آن دهلی نو است. هند از شمال غربی با پاکستان؛ از شمال با چین، بوتان، نپال و تبت؛ و از شمال شرقی با برمه و بنگلادش همسایه‌است. همچنین هند از غرب با دریای عمان، از شرق با خلیج بنگال، و از جنوب نیز با اقیانوس هند مرز آبی دارد. پهناوری هند ۳٬۴۰۲٬۸۷۳ کیلومتر مربع (هفتم در جهان، ۲ برابر ایران) است. بیشتر سرزمین هند پست و هموار است و رشته‌کوه هیمالیا که در شمال کشور قرار دارد باعث شده‌است که رطوبت و ابرهای باران‌زا به شمال آسیا نفوذ نکند و در نتیجه هند کشوری پرباران و مرطوب و دارای خاک بسیار حاصلخیز است. این موضوع باعث شده‌است که این کشور بتواند جمعیّت بسیاری را در خود جای دهد. پرچم هند یک پرچم سه رنگ افقی است که از سه رنگ زعفرانی، سفید، سبز است که نماد آنوشکا چاکرا به شکل یک چرخ ۲۴ دنده می‌باشد، در وسط آن قرار دارد. این پرچم در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۷ تصویب شد. طراح اصلی آن شخصی به نام پینگالی ونکایا است.

Copyright © 2015 . oujmandegar . All Rights Reserved