جاذبه های گردشگری کاپادوکیا
بیشتر شهرت کاپادوکیا به دلیل بالن هایش می باشد . اما فعالیت و تفریحات دیگری مانند دوچرخه سواری و پیاده روی نیز در انتظار بازدید کنندگان است.
همچنین میتوانید سوار بر اسب هایی که برای علاقه مندان تدارک دیده شده است شوید و مناطق بکر و دیدنی آنجا را کشف کنید.
دره گورمه: موزه ای روباز با دودکشهای سنگی، کلیساهای تزئین شده با نقاشیهای دوران بیزانس، خانههای لانه زنبوری و قلعهای باستانی است.
شهر زیرزمینی درینکویو: یک منطقه پیچیده و ساخته شده از تونل، اتاق، سالن و چاههای آب که توسط باستانیان برای پناه گرفتن در مقابل دشمنان ساخته شده است.
ویدئوء تولد کاپادوکیا: یک نمایش تصویری جذاب که روایتگر تاریخچه و تکامل منطقه کاپادوکیا از زمان فعال شدن آتشفشانها تا به امروز است. این نمایش با استفاده از صخره های عظیم به عنوان پرده نمایش، صدا، نور و رنگ برای علاقه مندان به نمایش گذاشته می شود.
درباره شهر کاپادوکیا
کاپادوکیا منطقه ای تاریخی در ترکیه است که در منطقه آناتولی مرکزی و بین شهرهای نوشهیر، نیغده، کرشهیر، آکسرای و قیصریه قرار گرفته است. کاپادوکیا به خاطر داشتن دودکشهای افسانهای اش که به شکلهای مخروطی و قارچمانند همانند ستون و دودکشی در آسمان بلند میشوند بسیار محبوب و معروف است.
شکلهای عجیب و غریبی در اثر فعالیتهای آتشفشانی و فرسایش باد و آب در طول قرن ها در مناطق کاپادوکیا به وجود آمده است. انسانها نیز نقش مهمی در شکلگیری این منطقه داشتهاند و کلیساها، صومعهها، موزهها و تونلهای زیرزمینی فراوانی را در دل سنگهای نرم این منطقه ساختهاند. کاپادوکیا یک میراث فرهنگی جهان یونسکو است و یک مقصد گردشگری بسیار جذاب و دیدنی است.
به لطف تبلیغات در صنعت گردشگری در سالهای اخیر افراد زیادی با کاپادوکیا آشنا شده اند و برای سفر به آنجا لحظه شماری می کنند.
این منطقه نسبتا بکر سرشار از زیبایی های طبیعی و تاریخ و تمدن است. گدازه، خاکستر، باران، باد و یخ در طی میلیون سال باعث خلق زیبایی های طبیعی و بی مانندی شده است. دودکشهای پریان، سازههای مخروطی شکلی است که با ارتفاع 45 متر توریست های بسیاری را به خود جذب می کند.
موزه ی روباز گورمه که از سال 1984 در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته، یک شاهکار بی نظیر بیزانسی است. در محوطه اطراف این موزه کلیسا و صومعه هایی را مشاهده خواهید کرد که بر روی صخره واقع شده اند.
چگونه کاپادوکیا شکل گرفت
حدود 60 میلیون سال پیش، فعالیتهای آتشفشانی کوههای ارجیس و حسن منطقه را با لایههای ضخیم خاکستر و سنگهای آتشفشانی نرم (توف) پوشاند. فرسایش باد و آب در طول هزاران سال بخشهای نرم را فرسود و تشکیلات سنگی عجیبی به شکل مخروط، ستون و قارچ به ارتفاع 40 متر باقی گذاشت.
انسانها از این سنگهای نرم برای کندن خانهها، کلیساها و شهرهای زیرزمینی استفاده کردند. این شهرها در دوران اولیه مسیحیت (قرن 4 میلادی) به پناهگاه مسیحیانی تبدیل شد که از آزار و اذیت امپراتوری روم فرار میکردند.
با اوج ماندگار همراه باشید.

ثبت دیدگاه